پاییز ۱۳۹۲، وقتی نلسون ماندلا جهان را ترک کرد، چهارماه از آزادی نسرین از دوران اول زندانی شدنش می‌گذشت. او و همراهانش در جنبش زنان برای پاسداشت تلاش‌های این مبارز دیرین جنبش ضد نژادپرستی، در مقابل سفارت آفریقای جنوبی جمع شده و سبدهای گل برخاک نمادین کشورش نهادند. حالا نوهٔ نلسون ماندلا با شنیدن خبر اعتصاب غذای نسرین ستوده، نامهٔ زیر را برایش نوشته؛ برای او که جهانی نگاه کرده و وطنی عمل می‌کند:

“ نسرین عزیز
ما هیچگاه یکدیگر را ملاقات نکرده‌ایم، اما دلم می‌خواهد که از شما به دلیل گرامیداشت یاد پدربزرگم “نلسون ماندلا”، فروتنانه تشکر کنم.
شما و همراهانتان به رویای مشترک ما که همانا آزادی، برابری و عدالت برای همگان است، جانی دوباره بخشیدید.
من برای سلامتی و رهایی شما اززندان دعا می‌کنم.
شما تنها نیستید و بازتاب چشم‌انداز شما برای آیندهٔ همه ما در سراسر جهان، تا به سواحل آفریقا و فراتر از آن نیز سایه افکنده است.

با عشق فراوان به شما و به امید دیدار خیلی زود.

با ارادت، کوکو ”