چندی است که در این شرایط کرونایی و سکونت در منزل و قرنطینه و این حرفها سعی می کنم خودم رو قضاوت کنم و یا شاید در بعضی موارد خودم رو محاکمه کنم. این موضوع رو از کتاب شاهزاده کوچک بیاد دارم که سخت ترین کار محاکمه کردن خود است.

امروز محاکمه من با کلمات شروع میشه، چند وقتی است که کلمه سیاست در ذهنم لانه کرده و از من می پرسه که سیاست یعنی چی؟ عجیبه، ما که هر روز از این کلمه استفاده می کنیم اما آیا به عمق کلمه پی بردیم؟ چه سیاستی را می پذیریم و اصلاً مگه چند جور سیاست داریم؟ ذهنم راست میگه در بدیهی ترین کلمات در دنیای سیاست گیر افتادم… خوب میرم سراغ اینترنت و در اقیانوس نوشته ها دنبالش می گردم.

در این سفر با من همراه باشید. ابتدا از تعریف کلمه سیاست شروع می کنم، دهخدا میگه

سیاست:[ سیا س َ ] (ع اِمص ) پاس داشتن ملک .(غیاث اللغات ) (آنندراج ). نگاه داشتن . (دهار). حفاظت . نگاهداری . حراست . حکم راندن بر رعیت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رعیت داری کردن . (منتهی الارب ). حکومت . ریاست . داوری. چیزی را که می خواستم نتونستم در این لغات نامه پیدا کنم، پس میرم دنبال مفاهیم بیشتر نه لغت یافتن.

 تعریف لغت سیاست در ریشه های مختلف را پیدا کردم،

در ریشهٔ عربی«رام کردن اسب»

در انگلیسی: politics برنامه، شیوهٔ عمل، اصول و قواعدی اساسی، اصول راهنما و…

در لغت «خط‌ مشی» یا «خط سیر و راهی که انسان پیش‌رو دارد»

در اصطلاح عام: روند و انجام تصمیم گیری‌ها برای هر گونه گروه است؛ از قبیل حکومت‌ها و کشورها، نهادهای سازمانی، دانشگاهی، دینی و دیگر نهادها

در اصطلاح خاص: روند و انجام تصمیم گیری‌ها برای حکومت‌ها و کشورها

و اما در علوم سیاسی نیز معانی دیگری هست که در آن علم سیاست چنین تعریف می شود که :علم سیاست عبارت است از تدبیر امور کشور به گونه ای که امور زندگی ملت به صلاح آید. موضوع سیاست عبارتی پهناور است که در موضوعهای مختلف می تواند به کار رود اما تعریف علم سیاست به اداره کشور بر میگردد. اولویت دادن پروژه های صنعتی، فرهنگی، اقتصادی و دیگر پروژه ها به صورتی که کل مردم در جامعه از آن بهره مند شوند، چه کوتاه مدت و چه دراز مدت.

با همین مطالب کوتاه می بینم که سیاست رابطه تنگاتنگی با تصمیم گیری دارد. تصمیم گیری برای یک ملت، برای یک کشور، برای یک پروژه، برای هر چیزی که به فکر خطور می کند. تا اینجای کار سیاست موضوع بسیار با اهمیتی جلوه کرد و نشان داد که تمام انسانها به نوعی دارای سیاست هستند و از ان بهره می گیرند، اما سوال من اینست، آیا هر تصمصمی می تواند زیر پوشش سیاست صحیح باشد؟ آیا تصمصمی که برای یک ملت گرفته می شود که بسیار درست است، برای سایر ملل نیز درست خواهد بود؟ آیا اگر ملل دیگر با این تصمیم متضرر خواهند شد ولی ملت خودم سود خواهد برد، آیا باید این تصمیم را عملی بکنم؟

تمام این موارد را به این دلیل عنوان کردم که در مورد سیاست های چین درخصوص بحرانی که برای دنیا بوجود آورد حرف بزنم. در تمام نشریات تردید نسبت به آمار منتشر شده از سوی دولت چین درباره جانباختگان بر اثر ابتلا به ویروس کرونا شدت گرفته است بطوری که دونالد ترامپ، انگشت اتهام را به سوی سازمان جهانی بهداشت نیز نشانه گرفت و این نهاد بین‌المللی را به «سوءمدیریت شدید و پنهانکاری» در مواجه با چین متهم کرد. حتی امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه، (پنج‌شنبه ۲۸ فروردین/ ۱۶ آوریل)، در یک مصاحبه با نشریه فاین نشنال تایمز با اشاره به اینکه هنوز برخی ابعاد شیوع ویروس کرونا در چین مشخص نیست، گفت: در زمان شیوع ویروس کرونا در چین، ظاهراً اتفاقاتی رخ داده است که ما از آن بی‌اطلاع هستیم.

دومینیک راب، وزیر امور خارجه بریتانیا نیزگفته است: ما باید پرسش‌های دشواری را درباره چگونگی شیوع این ویروس مطرح کنیم ، از جمله اینکه چرا شیوع این ویروس زودتر از این متوقف نشده است؟

چین هنوز به مردم جهان جواب نداده که  چرا قلب کشور چین یعنی پکن و شانگهای (در ۶۰۰ کیلومتری ووهان) که دویست میلیون نفر جمعیت دارد ، گزارشی از ابتلا به ویروس کرونا ندارند و فقط مختص به ووهان می باشد، اما ایران و اروپا و امریکا و آلمان و فرانسه‌ و…. در ۱۰۰۰۰ کیلومتری چین ، این چنین دچار بحران ویروس کرونا شدند؟؟؟؟

و در نهایت باید پرسید این چه سیاستی بود که با وجود پنهان کاریهای شدید چین در خصوص این ویروس و دادن اطلاعات نادرست در خصوص موارد مرگ و میر، ملل دیگر باید تاوان آن را بدهند؟ کرونا با چه سیاستی از سوی چین به سایر کشورها ارسال شد؟ و چرا فقط ووهان؟؟؟

آیا این سیاست درست است؟؟؟؟

باران.کرد