تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد ز مهر
تا هست در زمانه یکی جان دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بروبد از یاد روزگار
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین گلهای یاد کس را پر پر نمی کنم
من مرگ هیچ عزیزی را
باور نمی کنم…
دوستان عزیز رفیق جهانبخش بنی بایرامی از رفقای ما در کرج بود که متاسفانه بر اثر کووید۱۹ در گذشتند یادش گرامی راهش پر رهرو