۲۵ مهر ۱۳۱۸: ۸۱ سال پیش در چنین روزی محمد فرخی یزدی در تهران به شهادت رسید :

“تا که آزادی بود در بند، در بندیم ما”.

۱۵سال بیشتر نداشت که با «خصمِ» آزادی درافتاد و با سرودن اشعاری علیه استبداد، از مدرسه اخراج شد.
پس از کودتای رضاخان ، روزنامه «توفان» را منتشرکرد و در برابر خودکامگی های حکومت سینه سپرکرد .
فرّخی یزدی تا پایان عمر از مبارزه برای آزادی دست نکشید
پس از ۲سال زندان و شکنجه، روز۲۵مهر ۱۳۱۸ در بیمارستان شهربانی، توسط پزشک احمدی با تزریق آمپول هوا به‌ شهادت رسید.

شعر زیر سروده فرخی یزدی است که ترانه ها از آن ساخته شده :

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی
که روح بخش جهان است نام آزادی
به پیش اهل جهان محترم بود آن کس
که داشت از دل و جان احترام آزادی
هزار بار بود به ز صبح استبداد
برای دسته ی پابسته شام آزادی
به روزگار، قیامت به پا شود آن روز
کنند رنجبران چون قیام آزادی
چگونه پای گذاری بصرف دعوت شیخ
به مسلکی که ندارد مرام آزادی
اگر خدای به من فرصتی دهد یک روز
کشم ز مرتجعین، انتقام آزادی
ز بند بندگی خواجه کی شوی آزاد
چو فرخی نشوی گر غلام آزادی